انواع نور پردازی

نوشته شده در : 1396/3/13 11:17 (188 نمایش)

با توجه به موقعیت منبع نور نسبت به عناصر محیطی انواع مختلفی از نور پردازی را داریم که در یک نقشه نور پردازی بنا بر ماهیت و هدف تعریف شده در هر بخش از یک و یا ترکیبی از مدل های مختلف نور پردازی استفاده می شود در این نوشتار به توضیح و هدف از نورپردازی هر یک از مدلها می پردازیم.

 

نور پردازی عمودی از پایین به بالا:

 در این روش نور در یک زاویه کاملا عمود تابانده می شود. چراغ در نور پردازی از پایین معمولاً در سطوح افقی نصب می شود و برای نور پردازی احجامی چون فواره ها، درخت و ندرتاً مجسمه ها مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع از نورپردازی برای سطوح افقی (مانند چراغ های چشم گربه ای در کف) غالباً در جهت دهی به مسیر و یا تقسیم کف کاربرد دارد. همچنین در مواردی که حجم مورد نظر از همه ی جهات قابل رؤیت باشد، نورپردازی از پایین و به صورت مخروطی بسیار کاربرد دارد. به عنوان مثال استفاده از این حالت در نورپردازی فواره ها، خصوصاً به صورت رنگی، تصویر زیبایی از فوران قطرات آب را ایجاد می نماید. این روش به خاطر ایجاد سایه های تند و نامطلوب، در نورپردازی مجسمه ها کمتر کاربرد دارد، اما در نورپردازی پوشش گیاهی، خصوصاً درختان بسیار شایع است. در این حالت باید چراغ روی زمین و در نزدیکترین فاصله نسبت به تنه درخت قرار داده شود. قرار دادن چراغ در فاصله ی بین دو درخت مناسب نیست، چراکه در این حالت نور به تنه ی درخت برخورد نمی کند و مخصوصاً اگر درخت از نوع خزان پذیر باشد در زمستان منظره ی نامطلوبی ایجاد می کند. با توجه به زاویه ی رو به بالای نورپردازی از پایین و امکان خیرگی و آلودگی نوری ناشی از آن، در کاربرد آن می بایست دقت و حساسیت بسیاری به خرج داد و تاحد ممکن چراغ باید به صورت مخفی کار گذاشته شود. چراغ هایی که در این نوع از نور پردازی مورد استفاده قرار می گیرند معمولاً به صورت نقطه ای و حائل دار بوده و به جز پوشش سطحی، بقیه ی اجزای چراغ باید از چشم پنهان باشد. این نوع از چراغ ها در اصطلاح به چراغ های دفنی نیز معروف می باشند.

 

انواع نورپردازی

 

 

 

نورپردازی از پایین با زاویه

این حالت از نورپردازی برای روشن نمودن سطوح عمودی و احجام به صورت تأکیدی به کار میرود. زمانی که عنصر مورد نورپردازی تنها از یک جهت قابل رؤیت است و یا بسته به سلیقه و اهداف طراح، عنصر مورد نور پردازی باید تنها از یک جهت دیده شود، نورپردازی از پایین با زاویه قابل استفاده است. سطوح عمودی مانند جداره های واجد ارزش بصری، خصوصاً نماهای تاریخی، و همچنین منبع نیازمند نورهای تبلیغاتی، به منظور تأکید بیشتر، معمولاً با این روش نورپردازی می شوند. تابش نور با این روش به جداره ی تونل و استفاده از بازتاب آن برای روشن نمودن کل فضا از کاربردهای خاص این حالت نورپردازی می باشد. علاوه بر این، در نورپردازی گیاهان، مجسمه ها و آب نماها نیز بسیار کاربرد دارد.

 

انواع نور پردازی

 

 

 

 

نور پردازی موضعی از بالا به پایین :

 برای روشن کردن فضاهایی مانند فضای صندلی انفرادی برای مطالعه و یا نشان دادن یک نقطه برجسته از نمای بیرونی بر روی دیوار از چنین نورهایی استفاده می شود. چراغ های دیوارکوب با بازوی چرخشی نمونه ای از این نوع نورپردازی می باشند که برای نمایش بهتر تابلوهای دیواری بسیار متداول می باشند. از دیگر مثالهای این سبک نور پردازی چراغ های مورد استفاده برای روشن کردن فضای مطالعه می باشد، بدین منظور از چراغ های رومیزی میتوان استفاده نمود و همچنین از چراغ های دیوارکوبی که در مجاورت صندلی قرار دارند اما باید به این نکته توجه کرد که نور کافی برای مطالعه در این محیط وجود داشته باشد.

باید به این نکته توجه کرد که به دلیل انعطاف پذیر بودن نورپردازی به سبک نورپردازی از بالا به پایین به صورت نقطه ای، بهتر است از کلیدهای کم کننده نور (دیمردار) استفاده کرد. با استفاده از کم کننده های نور می توان نورپردازی اتاق را به تناسب کیفیت مطلوب هر وضعیت تنظیم کرد به طور مثال نور های موجود درمحیط در هنگام تماشای تلویزیون باید به صورتی تنظیم شوند که باعث خیرگی نشوند.

 

 

انواع نور پردازی

 

 

نور پردازی زاویه دار از بالا به پایین:

در این روش روشنایی یک شیء یا سطح توسط تابش نور از یک زاویه بین 30 تا 45 درجه از محور عمودی  صورت می گیرد. این حالت از نورپردازی که معمولاً با منابع نور نقطه ای یا خطی و معمولاً بدون پنهان نمودن منبع نوری صورت میگیرد به دلیل عادت چشم به این نوع از نورپردازی (هم جهتی با نور خورشید) بسیار معمول است. این روش قابلیت آن را دارد که در نورپردازی کلیه ی سطوح عمودی، افقی، احجام مختلف و فضاها مورد استفاده واقع شود. سطوح عمودی مانند منبع نیازمند نور های تبلیغاتی، نماها و سطوح افقی مانند استادیوم و احجامی مانند مجسمه با این روش به نحو مطلوبی نورپردازی می شوند. نورپردازی فضاهایی چون انواع مسیرهای داخل حیاط، از طریق قرارگیری منبع نوری به واسطه ی یک بازوی کوتاه بر یک تیر شبیه به تیر چراغ برق شایع ترین مدلی است که در نورپردازی فضاهای بیرونی به چشم می خورد. چنانچه زاویه ی انتشار نور کنترل شده نباشد، احتمال آلودگی نوری و روشن نمودن آسمان در این روش بسیار زیاد است. به منظور پیشگیری از خیرگی چشم توصیه می شود منبع نور بالاتر از چشم انسان قرار داده شود.

 

 

انواع نور پردازی

 

 

 

نور پردازی محو کننده:

در این نوع پردازش، نور از لبه کناری سقف به دیوار تابیده می شود، که در آن عیوب دیوار و نواقص آن پنهان می ­شود. روشن بودن دیوار به عنوان یک پس زمینه روشن برای مبلمان استفاده می­ شود و باعث می شود اتاق بزرگتر و جادار تر به نظر برسد.

 

انواع نور پردازی

 

 

 

نورپردازی مستقیم

نورپردازی مستقیم نیز برای نورپردازی سطوح عمودی مانند نما، نقاط برجسته نمای ساختمان و احجام (مانند مجسمه و گیاهان) در فضاهای بیرونی کاربرد دارد. اگر هدف از نورپردازی جلب توجه بیننده به موضوع خاصی باشد تا به خوبی دیده شود و موجب کشش بصری وی گردد، می توان از این روش نورپردازی استفاده نمود. در این حالت معمولاً از چراغ های موضعی استفاده شده و یا چراغ مجزایی به نورپردازی موضوع مورد نظر اختصاص داده میشود. این امر باعث تأکید بیشتر بر فرم و رنگ قسمت مد نظر شده و جلوە خاصی را در تیرگی شب پدید می آورد. مهمترین اصل نورپردازی مستقیم، ایجاد تضاد بین جسم و فضای اطرافش است. در نورپردازی مستقیم، گاه با نورپردازی از پشت و با ایجاد حالت ضد نور، تأکید انجام می شود. این حالت به وسیله ی نوری که از پشت به جسم تابیده شده به نحوی که تنها خطوط اطراف آن دیده شود، به وجود می آید. در این روش معمولاً به نور نقطه ای و یا نور سطحی با اشعه های متمرکز احتیاج و رابطه ی مستقیمی با فاصله ی منبع نور تا جسم دارد. اگر فاصله ی منبع نوری تا سطح مورد نظر زیاد باشد، ایجاد تضاد لازم بین نور و تاریکی مشکل می گردد. در نورپردازی به این روش احتمال خیرگی چشم بسیار زیاد است، که در تعیین فاصله ی منبع نور و شدت نور باید مد نظر قرار داده شود.

 

انواع نور پردازی

 

 

 

نور پردازی محیطی:

در این روش از نور غیر مستقیم منعکس شده از سطحی دیگر  استفاده می شود.

 

نورپردازی از بالا

حالت نورپردازی از بالا برای نورپردازی سطوح افقی، احجام و گاهاً فضاهای باز مورد استفاده قرار می گیرد. در مواردی که هدف روشن نمودن سطوح افقی مانند سطح فلکه ها، پارکینگهای عمومی و یا زیرگذرها باشد از این نوع نورپردازی استفاده می شود.در این روش با استفاده از منابع نوری با شدت روشنایی زیاد و به صورت متمرکز در ارتفاع بلند (چراغ های هکتاری) انجام می شود. در موارد معدودی  نیز شاهد نورپردازی مجسمه یا المانهای حجمی با این روش نورپردازی هستیم. منابع نوری از طریق استقرار بر یک بازو با زاویه قائم بر تیر، کل فضای میدان و یا از طریق استقرار بر سقف، کل فضای تونل یا زیرگذر را نورپردازی می کند. استفاده از منبع نور بر روی سایر عناصر مستقر در فضا مانند درختان نیز میتوان این حالت را ایجاد نماید.

 

 

انواع نور پردازی

 

 

 

نورپردازی از درون

قراردادن منبع نور داخل و یا بر روی عنصر مورد نور پردازی چنانچه به درستی و به جا انجام گیرد، اثرات بدیع و مطلوبی را موجب می شود. این حالت نورپردازی برای سطوح عمودی، احجام و فضاها کاربرد دارد. جانمایی منابع نوری درون تابلوهای تبلیغاتی بسیار شایع است که چنانچه به درستی و با شدت نور مناسب انجام نگیرد، خیرگی چشم را به همراه خواهد داشت. نور ناشی از روشنایی داخل ساختمان های تاریخی، تجاری و اداری، که شب هنگام باعث روشنایی نمای آنها می شود، از موارد نورپردازی سطوح عمودی با این  روش به شمار می رود.

منابع نوری که به دقت در لا به لای درختان جاسازی شده اند، سایه های بسیار زیبایی را از شاخ و برگ درختان در کف ایجاد می نمایند و درخت را طوری روشن می کند که به نظر می رسد با نور مهتاب روشن شده است. همچنین، گاه نور پردازی یک برج اعم از نور پنجره ها و چراغ های واقع در نمای آن چنان است که به نظر می رسد کل آن به صورت یک حجم از درون نورپردازی شده است. در موارد بسیاری نیز منبع نور به صورت استوانه ای در یک فضا خصوصاً فضای پیاده رو، کل فضا را از درون خود روشن میکند. در چنین مواردی با توجه به اینکه غالباً منبع نور ارتفاع زیادی ندارد استفاده از حائل و لفافه برای پیشگیری از خیرگی ضروری است. نوع چراغ ها نیز باید به گونه ای باشد که حداقل آلودگی نوری ایجاد شود. نورپردازی از درون در فضاهای بیرونی از اهمیت به سزایی برخوردار است. چنانچه نورپردازی در این حالت به درستی صورت نگیرد، علاوه بر وارد ساختن صدمه ی شدید به حال و هوای کلی محیط، ممکن است موجب شود فضا را به دریایی از نورهای خیره کننده تبدیل سازد که موجب گریزان شدن افراد از توقف و استفاده از فضا خواهد شد. هم خوانی نور پردازی با شخصیت کلی محیط و پرهیز از تضاد بیش از حد در این روش از نور پردازی به شدت توصیه شده است. انواع حالت های نورپردازی بر اساس تغییر سه مولفه ی اصلی هدف نورپردازی، موقعیت منبع نور و ویژگی آن است. لازم به ذکر است، در هر حالت مهمترین مورد، مولفه ی هدف نورپردازی می باشد. البته بدیهی است که در نورپردازی یک فضای بیرونی برای دستیابی به اهداف طراحی نورپردازی، معمولاً نه یک حالت نورپردازی، که ترکیبی از حالات مختلف نورپردازی مورد استفاده قرار می گیرد.

 

انواع نور پردازی

 

 

 

 

مطالعه موارد زیر را به شما پیشنهاد می کنیم:

 

 

اهمیت نور پردازی نما ساختمان

تعاریف نور پردازی

اصول نور پردازی در فضای محوطه باز

نحوه نور پردازی بر سطوح مختلف

نمونه ای از نور پردازی طراحی شده

پنچ نکته برای انتخاب سنگ کابینت

معیارهای انتخاب سنگ ساختمانی

چهار توصیه برای تزئین حمام و سرویس بهداشتی

مُد در صنعت سنگ طی سال 2017 به کدام سو می رود؟

با کمترین هزینه چگونه بهترین خرید سنگ را انجام دهیم؟

سنگ خوب چه سنگی است؟

چه سنگی برای نمای خارجی ساختمان مناسب است؟

 

 

 

 

 

با ارائه انتقادات و پیشنهادات خود ما را در بهبود عملکردمان راهنمایی کنید

کلیدواژه ها: انواع نور پردازي